Duvarlar, parkeler, kapılar… Şimdi de kendi sandalyesi… Bütün sandalyeyi itinayla boyamış. Ses etmedim ben de, oturduk birlikte boyadık kalanını. İş işten geçmiş bir kere… Geçenlerde televizyonun altındaki duvarı bir güzel karalamış kurşun kalemle. Annem mutfakta iken. Sonra da annemi çağırmış, “Sana bir sürprizim var anneanne, ta ta ta taaamm” diye göstermiş:) Annem de ne desin… Okumaya devam et Duru’nun “kalem”le dansı:)
Kategori: 9. ay
Son haller, fena haller
Duru’nun büyüdükçe hem fiziksel hem ruhsal özellikleri değişiyor. Giderek daha da güzelleşiyor. Giderek daha da agresifleşiyor… Bir kere yumruk ilk fırsatta havaya kalkıyor. Yumruğunu öyle kaldırınca ben anlamazlıktan gelip “Hmm, öpmem için kaldırdın herhalde” diyorum, sonra yumruğunu öpüyorum. Böylece bazı atakları geçiştiriyoruz. Her şeyden sıkılıyor bir anda. Resim yapıyoruz, birden karalamaya, sert sert kalemi sürtmeye… Okumaya devam et Son haller, fena haller
Maaile doğumgünü kutlaması
Serhan’ın doğum günüydü 10 Şubat’ta. Perşembe gününe denk geldiğinden aile içi kutlamasını pazar gününe erteledik. Pazar günü brunch için babaanne, dede, hala, amca, yenge, kuzenler bir araya geldik. Gün Serhan’dan çok Duru’nun günüydü. Selin’i çok özlemiş, tüm gün kucağından inmedi. Herkes bir arada olunca çok da keyifliydi. Işık’la bile epeyce oynadılar. Babaanne ve dedeyle de… Okumaya devam et Maaile doğumgünü kutlaması