Aşk ve sevgi kelebeği

Bir önceki yazımı “bakalım daha neler duyacak ve göreceğim” diye bitirmiştim. Duydum:) Dün akşam Serhan Duru’yu evden almış, beni karşılamaya geldiler. Görünce çok sevindim tabii, sürpriz oldu. Duru’yu aldım kucağıma yola koyulduk, arka koltukta tabii. Neyse, bir süre geçti. Kafasını öne eğdi, mahçup bir tavırla ve alçak bir sesle: “Anneee, Güneş bana aşık olduğunu söyledii.… Okumaya devam et Aşk ve sevgi kelebeği

Yavaştan her şey yolunda…

Duru kreşe başlayalı 2 hafta bitecek. Epeyce yol kat etti, annem sayesinde tabii… Sabahtan götürmüyoruz artık. Geçen gün “sabah kafam tuhaf oluyor, öğleden sonra gidelim” dediğinde bunu daha iyi anladık:) Çocuğumuz ayılamıyor demek ki:) Bu hafta pazartesi gününden beri öğlen gidiyor. 2 gibi götürüp 5’te alıyor annem. “Ben gazete almaya gidiyorum geleceğim” deyip eve dönüyormuş.… Okumaya devam et Yavaştan her şey yolunda…

Resim boyama merakı

Kreşin -pardon oyun grubunun- faydası hemen görüldü bizim evde. Boyama konusunda epey ilerledi Duru.  Daha önce sıkılır bir-iki boyar sonra resmi karalayıverirdi. Birkaç gündür işyerinden hayvan resimlerinin çıkışlarını alıp eve götürüyorum. Babası pastel boya almıştı, yeni. Onunla da yeni heves resimleri pek güzel boyuyor… Daha önce de surat çiziyordu, bir keresinde de babasını çizdi, benzemiş… Okumaya devam et Resim boyama merakı

Bu okul işi ne zormuş

Ki daha bu minik yavruların gideceği kreş… Neyse, Duru’yu bu yıl bir anaokuluna vermeye karar vermiştik daha önceden. Duru her ne kadar baştan istemiyorum dese de şimdi bu fikre alıştı, herkese “ben okula başlıyorum” diye anlatıyor:) Sonra da “o oyun grubu, okul değil” diyor:) Baştan o kadar karşı çıkınca ben de “oyun grubu orası, arkadaşların… Okumaya devam et Bu okul işi ne zormuş

Bir acayip hallerdeyim

Dedim ya, tatil boyunca da böyleydi Duru. Bir acayip bu aralar. Memnuniyetsiz, huzursuz… İç dünyasında neler yaşıyor bilmiyorum. Sabahları yine beni çok zor gönderiyor. Onu televizyonun başında bırakıp gitmek çok ağırıma gidiyor. Başka çarem yok ama. “Bırakma beni, işe giderken çok özlüyorum seni” diyor. Üzülüyorum. Bunu bir türlü atlatamadı, kabullenemedi. Babayla arası daha iyi bu… Okumaya devam et Bir acayip hallerdeyim